der Zrozumienia beschäftigt. Mnie wskazano krzesło naprzeciwko. Czułam się niemal jak podczas przesłuchania.
— Oleńko, przecież jesteś gospodynią, więc zajmiesz się gośćmi — oznajmiła Tamara Wasiljewna, nie odrywając wzroku od czasopisma. — Menü, Sala, Musik — wszystko będzie na twojej głowie. Meine z dziewczynami wybierzemy tylko sukienki.
Spojrzałam na Igora. Natychmiast odwrócił wzrok.
— Czyj zum Jubiläum? — zapytałam cicho.
– Mój, oczywiście! Sześćdziesiąt lat to ważna data. Postanowiliśmy urządzić przyjęcie u war. Wir haben noch nie etwas anderes gemacht, wir sind in der Gegend. Gościom się spodoba.
Nie zamierzałam się zgadzać.
— Nie, Tamaro Wasiljewno. Zu pani
